bîgüman


bîgüman
(F.)
[ نﺎﻤﮔ ﯽﺑ ]
kuşkusuz.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • bigüman — z. <fars.> 1. Şübhəsiz, şəksiz, yəqin, doğru. Ayılsa atam məstlikdən haman; Məni tapmağa hökm edər bigüman. M. Ə. S.. 2. Birinci mənanın əksinə: şübhəli, yəqin olmayan, gümanı heç yerə getməyən. Mən bu işdən bigümanam …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bigüman — f. gümansız; şübhəsiz, şəksiz …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti